02-03-2026 Doortje overleden

https://www.facebook.com/reel/859949796597653

Afscheid, verdriet en rouw, verpakt vol pure liefde…💔
Misschien heftige beelden, maar toch wil ik het delen met jullie.
Hoe zichtbaar en voelbaar de gevoelens van Vik waren.
Hoe dankbaar Doortje was.
Hoe fijn het was dat Nora Vik kon steunen.
De kracht van dieren.
Maar ook vooral, hoe opvallend het op onze gevoelens lijkt.
Een wijze les voor een ieder die nog twijfelt aan de gevoelens van dieren.

Gistermiddag besloot Doortje dat het haar moment was.
Ze ging in de wei liggen.
In de eerste instantie leek het alsof ze van het heerlijke weer genoot.
Vik stond te chillen bij zijn nieuwe vriendin Nora, maar eerder dan ik had hij het door.
Hij ging bij haar staan en liggen.
Vanaf dat moment gingen mijn alarmbellen af.

Ik heb haar verwend met lekkernij, terwijl de dierenarts geregeld.
En Vik bleef bij haar.
Liefkozend ging hij vooral bij haar staan.
Zachtjes likken, snuffelen, ook hij haalde alles uit de kast.
En Doortje genoot zichtbaar.
Drie uur lang genoten ze van elkaar, in het nu, zichtbaar bewust van het einde wat onoverkomelijk was.
Vlak voordat de dierenarts kwam ging Vik bij Nora staan.
Met zicht op zijn Doortje.
Doortje ging nog één keer lekker rollen, haar neusje wreef ze dankbaar in het gras.

Terwijl ik met de dierenarts bij Doortje was, liep hij weg bij Nora en bleef halverwege staan kijken.
Doortje ging in alle rust, met haar mond vol met snoepjes.
En daarna kwam Vik weer.

Lange tijd bleef hij liggen.
De ongeloof in zijn ogen, het intense verdriet.
Ik ben ergens bij hem gaan zitten, samen het verdriet delen was bijna fijn.
Samen het afscheid binnen laten komen, de rauwe rouw voelen.
De kracht even loslaten, maar het zachte in ons toelaten.
Het nu van gisteren.

En zo gaan Vik, Nora en ik weer verder.
Doortje is niet meer.
Vik heeft steun aan Nora en mij.
Langzaam aan wennen aan het nieuwe nu van vandaag…
Elke keer zocht hij Doortje weer op, regelmatig lag hij er, maar de pauzes werden steeds groter.
Vik zijn hart is gevuld met verdriet en geluk tegelijkertijd en vooral, zijn hart heeft het overleefd.

Doortje is in de loop van de dag opgehaald (crematorium) voor haar eervolle laatste reis.
Vik heeft prachtig, maar ook hartverscheurend afscheid genomen.

Er komt nog een ode aan voor Doortje, maar een wijze les van Vik, rouwen mag nog even.
Rust zacht liefste Doortje.

Voor wie de update van Vik en Doortje onlangs hebben gemist:
https://www.facebook.com/share/v/18JdpjWrKi/

De komst van Nora:
https://www.facebook.com/share/v/1e5tSaY4gh/