14-08-2025 Choppie, een bijzonder verhaal

>> Ode aan Choppie. Overleden op 06-08-2026.

Zo’n bijzonder verhaal te delen met jullie.
Na een intense, lange reis mocht hij thuis komen, inmiddels ruim 25 jaar, één van mijn laatste paarden Choppie.
Nog even genieten van het moois in de Achtste hemel, tot zijn einde.
De cirkel is rond.
Voor hem én voor mij.
Heel wat gelukstranen gelaten inmiddels.

En wat een verhaal.
Zoals sommigen van jullie weten was ik vroeger professioneel springruiter.
Op jonge leeftijd trok ik door heel Europa met mijn geliefde paarden.
Een heel ander onderwerp, wat er nu niet toe doet, maar toch even wil noemen, ergens onderweg vond ik mezelf weer terug en wist waarvoor ik voor dit vak had gekozen.
De liefde voor de paarden.
Liefde voor de dieren.
Hen verzorgen en zoveel mogelijk bieden wat ze van nature wensen.
Ze liefhebben.
Zo begon stichting Hanna en zo eindigde mijn carrière.

Challenger(roepnaam Choppie) en Vik waren één van ‘mijn’ geliefde laatste paarden.
Althans, ik was hun mama, verzorger en ruiter, niet de officiële eigenaar.
Vik mocht ik overnemen en kon bij me blijven, vanwege artrose.
Hij was niet meer geschikt als rijpaard, waar ik stiekem blij om was.
Zijn toekomst was veilig.
Choppie was een ander verhaal.
Hij was een getalenteerd paard,
dus moest hij verkocht worden.
Met lede ogen zag ik hem vertrekken.
Maar Choppie had een ‘moeilijk’ karakter.
Ik kon lezen en schrijven met hem, maar velen anderen hadden problemen met hem.
Zo kwam hij, zonder dat ik het wist, in het verkeerde handelscircuit terecht.

Ondertussen genoot Vik van zijn luxe vervroegde pensioen bij mij en mijn gedachten gingen dagelijks naar Choppie.
Ik kon mijn zorgen om hem niet loslaten.
Jarenlang…
Tot de dag dat ik een berichtje van Cynthia kreeg.
Zij bleek hem uiteindelijk gekocht te hebben.
Godzijdank was hij goed terecht gekomen!
Ik moet er niet aan denken als hij niet op haar pad was gekomen.

Regelmatig kreeg ik filmpjes en foto’s van hem, zo vreselijk lief.
Ook weer jarenlang.
Cynthia heeft een manege, waar hij verwend werd door haar en kinderen en goed verzorgd werd.
Alleen zoals bij de meeste maneges kon hij niet lekker de wei op.
Ondertussen werd hij zichtbaar ouder en kwam Cynthia met het droomvoorstel.
Dat hij zijn laatste tijd heerlijk bij mij mag doorbrengen.
En nu is hij er.

Het is alsof ik in een droom leef.
Iedere keer kijk ik met ongeloof de wei in, waar hij loopt.
Iedere keer zie ik een onbeschrijfelijk blij paard.
Ons geluk kan niet op.

Speciaal voor hem hebben we een stal gehuurd ( had niet genoeg stalruimte), die in de wei staat.
Vandaag heeft hij er een heerlijk zandbed in gekregen voor zijn oude benen.
Het grote genieten is begonnen.
Op de foto’s wij samen, 20 jaar geleden en nu.

En ik moet het gewoon zeggen, hoe lastig ik het ook blijf vinden, maar voor wie Choppie financieel willen steunen, uiteraard is alle steun altijd welkom.

Dankjewel lieve Cynthia, je maakt ons leven compleet.