Hij is er, Gerrit’s Stevie.
Wat een hoopje ellende.
Het breekt je hart.
Niet alleen fysiek, maar ook mentaal is hij volkomen gebroken.
Zelden zoiets gezien.
Als een geslagen hond houdt hij zijn staartje tussen zijn benen.
En toch zie ik een verborgen kracht in hem.
Een wil om te leven, maar ook ergens, een wil om te leren vertrouwen…
In de reacties zal ik nog meer filmpjes plaatsen.
Ik ben benieuwd of jullie ook zien wat ik zie.

Morgenochtend iig naar de dierenarts, wordt vervolgd, maar duimen jullie mee?

Dank jullie wel lieve mensen, voor jullie overweldigende steun!
Dankzij jullie mag en kan ik er zijn voor de meest kansloze dieren.
Onbeschrijfelijk dankbaar voor.
Dank jullie wel voor het superleuke meedenken betreft namen, hartverwarmend.
Zoveel leuke namen, we hebben als intern teampje een moeilijke, maar bewuste keuze gemaakt.

Dank jullie wel Dierenambulance Witte Gerrit, ter nagedachtenis aan jullie goede inzet, reddingsactie én vertrouwen.

Dankjewel lieve Ronald, dat we jouw verdubbelaar mochten inzetten!

Voor wie Gerrit’s Stevie niet kennen:
https://www.facebook.com/share/p/16FwKaj5CB/